Het dorp Cârta

Tijdens een dorpswandeling door Cârta (Kerz op z’n Duits) krijgt u een goed beeld van een Roemeens boerendorp. Scharrelende kippen, ganzen, kalkoenen, voortrollende paard en wagens en ouderen zittend op een bankje voor het huis, roepen een nostalgische sfeer op.
Dat het merendeel van de bevolking een boerenbestaan leidt is te zien aan de paardevijgen en koeienvlaaien op de vaak onverharde paden. Dwars door het dorp stroomt een ondiepe rivier, waar een enkele vrouw haar wasgoed nog spoelt. Uit menige schoorsteen krinkelt blauwe rook uit houtgestookte ovens en komt de geur van Roemeens eten ons prikkelend tegemoet. Bij de kleine winkeltjes is het vaak een drukte van belang. Alhoewel het dorpsbeeld
levendig is, ontbreekt de westerse gejaagdheid. De Saksische invloeden zijn nog altijd te horen en te zien. Op menige pastelkleurige gevel prijkt een oud jaartal, vaak vergezeld door een Duitse spreuk. In de straten valt het op dat Saksen, Roemenen en de kleurrijke Roma (zigeuners) een gezamenlijk dorpsleven leiden. Vooral de kleding van deze traditionele Roma is opvallend door hun vrolijke kleuren. Zelfs de lange vlechten zijn voorzien van zuurstokroze linten. Tegenwoordig laten ze zichzelf fotograferen, maar daar moet vaak wel ‘oena tsiegaare’ (sigaret) tegenover staan. In Cârta hebben velen een bestaan opgebouwd als paardenfokker en koperslagers. De Roma verafschuwen trouwens de naam ‘tsigane’ (zigeuner) wat in hun taal een scheldwoord is.
Tijdens de dorpswandeling ziet u drie ‘Magazins’, kleine dorpswinkeltjes waar meerdere keren daags vers brood wordt bezorgd. Verder heeft Cârta een drukbezochte basisschool, twee cafés, een postkantoor, een piepklein politiebureau met een duo alleraardigste agenten en twee kerken. Op initiatief van de burgemeester is er sinds kort zelfs een heuse discotheek bijgekomen. In het dorp is geen bank of pinautomaat te vinden. Wel in het nabijgelegen dorp Arpasu de Jos. Bij binnenkomst van het dorp steekt u de spoorbaan over en ziet u rechts een piepklein stationnetje. Op regelmatige tijden is het mogelijk om de trein naar Sibiu of Brasov te nemen.
Het dorp uitlopend richting de Olt, over de enige geasfalteerde weg, vindt u de Cisterciënzer abdij uit 1202. Het koor gedeelte van de oude kloosterkerk is nog in gebruik en te bezichtigen. Aan de koster in het huis achter het klooster kunt u om een rondleiding of de sleutel vragen. Luister naar de oude verhalen van de inwoners over een verdwenen schat, over de bronzen klokken in een meertje, over reusachtige monniken en een geheimzinnige ondergrondse tunnel onder de Olt. Vraag naar de reden waarom de kerkklokken luiden als er onweer dreigt. Het ‘antwoord’ zal u verbazen!
Bent u nog niet nieuwsgierig geworden naar ons intrigerende land, dat alhoewel nog geen 1.700 km verwijderd van Nederland, toeristisch nog zo onbekend is. Hoe gaat het gezegde ook alweer ‘onbekend maakt onbemind’ ? Dit land met zijn overweldigende natuurschoon en vriendelijke bevolking, verdient ontdekt te worden.

Wij hopen u snel te mogen begroeten op onze gastvrije camping en wensen u alvast een ‘Drum Bun’ (Goede reis).