Historie

RoemeniŽ kent een bewogen geschiedenis. De Grieken hadden 700 jaar voor Christus nederzettingen aan de zwarte zee. Zij noemden de bevolking Getae, de Romeinen hadden een andere benaming, de DaciŽrs. Het koninkrijk van de DaciŽrs bestond al twee honderd jaar totdat de Romeinse keizer Trajanus in het jaar 101-102 na Christus, Koning Decebal van de Daciers versloeg en het rijk uiteen viel. Op de beroemde Ďzuil van Trajanusí naast het forum in Rome staat het verhaal van deze meest glorieuze veldslag uit de Romeinse geschiedenis afgebeeld. Dat zegt misschien meer over de DaciŽrs, dan over de Romeinen! Aan het eind van de derde eeuw dreven de Goten uit het noorden de Romeinse legioenen terug tot over de Donau. De achterblijvers -de Daco-Romeinen- werden tot de 10e eeuw overspoeld door de Visigoten en de Hunnen. In de 7e eeuw
trokken de Slaven binnen die zich deels vermengden met de Daco-Romeinen. Ze wisten zich staande te houden in kleine nederzettingen. De eerste Roma werden door Tartaren en Mongolen in 1242 als slaven meegevoerd naar RoemeniŽ, om eeuwen later gevolgd te worden door de nomadische Roma (de cortuari) die in Noord India het kastenstelsel ontvluchten. De Hongaren vestigden zich in de negende eeuw in het gebied wat nu TranssylvaniŽ heet. Ten zuiden en oosten van de Karpaten ontstonden in de 14e eeuw de eerste Roemeense staten. Walachije en Moldova. Walachije betekent letterlijk Ďhet Roemeense landí. TranssylvaniŽ is pas in 1918, na het uiteenvallen van het Oostenrijks-Hongaarse rijk bij RoemeniŽ gekomen.